(NIE)ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ DZIECKA UMIESZCZONEGO W RODZINIE ZASTĘPCZEJ

Abstrakt

Każde dziecko winno wychowywać się w środowisku przyjaznym i bezpiecznym. Pomimo przekonania o nadrzędnej roli rodziny biologicznej, wiele dzieci każdego roku postanowieniem sądowym umieszczanych jest w pieczy zastępczej. Głównym powodem ograniczeń władzy rodzicielskiej jest niewydolność opiekuńczowychowawcza rodziców. Dla większości małoletnich wyprowadzka do rodziców zastępczych to bardzo trudne i traumatyczne doświadczenie. Ciężko jest im się pogodzić ze stratą, czują lęk i strach. Nie rozumieją co się stało; dlaczego nie mogą być już razem z rodzicami i dlaczego ktoś nagle każe im mieszkać z „ciocią i wujkiem”. Powoduje to szereg zachowań destrukcyjnych (dla siebie i otoczenia), z którymi rodziny zastępcze muszą sobie poradzić. Przyjęcie nieletniego w progi swojego domu to kolejne wyzwanie, któremu rodzice zastępczy muszą podołać. Ponadto piecza zastępcza winna zapewnić dziecku z heterogenicznymi zaburzeniami poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa, dbać o jego rozwój we wszystkich sferach oraz budować lub utrzymywać więź z rodziną biologiczną. Niestety czasem stan deprywacji norm i potrzeb, wyniesiony z domu rodzinnego, uniemożliwia rodzinie zastępczej działania kompensacyjne lub naprawcze.